X
تبلیغات
بررسی مسایل سیاسی و اجتماعی روز ایران
سیاسی - اجتماعی - مذهبی
 نوبت به خریدن خبرنگاران رسید
با شدت گرفتن انتقادات و روشنگری ها در خصوص اهداف و اقدامات جریان انحرافی تماس برای ارائه وام به برخی از روزنامه نگاران نیز افزایش یافته است. 

 پس از آنکه جریان انحرافی طی هفته های گذشته به بحران آفرینی مشغول شده و رسانه های مختلف ارزشی به افشای اهداف این جریان پرداختند،اخیرا تماس هایی با برخی از روزنامه نگاران رسانه های ارزشی گرفته شده و خطاب به آنان از آماده بودن وام های آنان سخن به میان آمده است. 

این گزارش حاکی است افرادی به نمایندگی از مجموعه«...» ضمن تماس با خبرنگاران گفته اند که وام ۱۰ میلیونی آنان برای پرداخت آماده شده و آدرسی نیز برای دریافت وام به این افراد داده شده است.
نکته قابل توجه این که این خبرنگاران با بیان این که آنان درخواستی برای دریافت وام ارائه نداده اند،متصدیان تماس گفته اند ،فعلا که وام شما آماده می باشد!. 

گفتنی است این اقدام در حالی صورت می گیرد که جریان انحرافی پیش از این نیز برخی از خبرنگاران اصلاح طلب را با حقوق های بالایی به استخدام برخی از نشریات خود در آورده بودند.

|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در یکشنبه پانزدهم خرداد 1390  |
 چرا خبرنگاران در 20:30 نمی‌مانند؟

با توجه به کمبود شدید برنامه 20:30 در پتانسیل خبرنگاری و اینکه تمام اخبار این مجموعه از سوی تحریریه باشگاه خبرنگاران تهیه می‌شود، می‌توان گفت بنا ندارد خواب و خیالی خوش به خود ببیند و با ادامه اینچنین حاشیه‌هایی در حال دست و پنجه نرم کردن با چالش‌های به وجود آمده از سوی نیرو‌های اطراف خود است. 

20:30 از جمله بخش‌های خبری است که به سبب متلک‌گویی‌های بدون ترس به مسئولان و ورود به مسائل سیاسی و موضع گیری‌های خاص خود و البته نگاه خاص به حاشیه‌های اخبار و یا برنامه‌ها، در چند سال اخیر مورد توجه عموم قرار گرفت و در بسیاری از مواقع نیز مورد انتقاد کار‌شناسان عرصه خبر.

به گزارش «فردا»، این بخش خبری در طول انتخابات ریاست‌جمهوری دهم و بعد از آن، رویه‌ای را در پیش گرفت که شاید باعث دلخوری عده‌ای از مردم شد اما گروهی دیگر، به حمایت از این برنامه برخاسته و به شدت از رویکرد آن حمایت کردند.

20:30 که در طول فعالیت خود از مجریان جوان با قدرت گویندگی خاص استفاده می‌کرد، روزهای پر تنشی را پشت سر می‌گذارد. روزهایی که نه تنها خبرنگاران خود را از دست می‌دهد، بلکه باقی مانده‌ها نیز به سبب گفته‌های ناشایست خود مورد شماتت دیگر رسانه‌ها قرار می‌گیرند. در همین رابطه می‌توان به حضور زهرا رکوعی یکی از گویندگان 20:30 در برنامه ویژه نوروز شبکه سه اشاره کرد. او در خلال این برنامه گفت: «هیچ نقشی در سیاستگذاری‌های سیما و بخش خبری ندارم! این را گفتم که مردم عزیزمان بدانند و از همین جا هم از آنها عذرخواهی می‌کنم. اگر خبری خواندم که از آن ناراحت شدند، بدانند سیاستگذاری در اختیار ما نیست».

سخنان رکوعی سایت مشرق را بر آن داشت که در قالب مطلبی انتقادی یادآور شود که دخالت نداشتن گویندگان در سیاستگذاری خبر، امر عجیب و غریب و جدیدی نیست، اما تاکنون حتی گویندگانی که از پیش از انقلاب اسلامی در این حرفه مشغول به کار بوده‌اند چنین ادعایی را مطرح نکرده بودند. حتی شنیده شده رکوعی پیش از این نیز گاهی خود را در قامت یک سیاستگذار دیده و به قیمت مجادله با برخی مدیران بخش خبر کوشیده بود خودش مشخص کند چه خبری را باید بخواند و چه خبری را نباید!

کامران نجف‌زاده خبرنگار دیگر 20:30 است که حدود شش ماه پیش به عنوان خبرنگار اعزامی به فرانسه برگزیده شد تا کار خود را در پایتخت این کشور ادامه دهد. ارائه گزارشات نجف‌زاده چندی بیشتر به طول نینجامید که با دستور مستقیم سارکوزی - به دلیل دخالت و تندروی در گزارشات مربوط به دولت فرانسه - اخراج و دوباره به ایران بازگشت.

گفته می‌شود خانم دیگری از گویندگان خبر 20:30 نیز پس از هزینه‌های فراوانی که سازمان صداوسیما برای او برای برعهده گرفتن گویندگی بخش‌های خبری انجام داده، پس از برخی حواشی، کار را‌‌ رها کرده و به لندن رفته است. فهیمه کوه خضری مجری دیگری بود که پس از سال‌ها گویندگی، از حضور در جلوی دوربین‌های صدا‌و‌سیما رخت بر بست و بر صندلی ریاست تکیه زد. او که تهیه گزارش‌های روزانه مجلس را بر عهده داشت، با حکم گروسی مدیرکل پارلمانی سازمان صدا و سیما به عنوان «مدیر اطلاع‌رسانی و هماهنگی امور مجلس سازمان صداوسیما» منصوب شد.

محمدحسین رنجبران نیز کسی بود که روابط عمومی وزارت رفاه را به گویندگی ترجیح داد و به میدان ونک رفت، اما چند ماهی هم طول نکشید که وی به صدا‌و‌سیما بازگشت، اما نه به عنوان گوینده خبر که به عنوان مجری برنامه «دیروز، امروز، فردا». از خبرنگاران باقی حمید امامی مانده بود و ایمان مرآتی که اولی به مالزی و مرکز خبری در کوالالامپور و دومی نیز در حال گذراندن دوره‌های خاص برای اعزام به یکی دیگر از کشورهای خارجی است.

با توجه به کمبود شدید 20:30 در پتانسیل خبرنگاری و اینکه تمام اخبار این مجموعه از سوی تحریریه باشگاه خبرنگاران تهیه می‌شود، می‌توان گفت بنا ندارد خواب و خیالی خوش به خود ببیند و با ادامه اینچنین حاشیه‌هایی در حال دست و پنجه نرم کردن با چالش‌های به وجود آمده از سوی نیرو‌های اطراف خود است.

|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در پنجشنبه بیست و پنجم فروردین 1390
 مكتب ايراني يا مكتب مشائي ؟
اين روزها هر جا كه پا ميگذاريم، كمتر كسي است كه اسفنديار دولت را نشناسد و از او خاطره اي در ياد نداشته باشد.هيچ كسي او را نمي شناخت ولي آرام آرام آمد و از سال 84، رسانه ها را متوجه شخصيت كاريزماتيك خود كرد.يكبار از دوستي با مردم اسرائيل گفت، يكبار در شوراي ايرانيان، خبرساز شد، بار ديگر در كنار سوپر استار ها ديده شد و وام بلا عوض داد و اما بحث داغ او كه همه كارهاي قبلي تحت شعاع آن قرار ميگيرد، تئوري مكتب ايراني است.حالا همه مي دانند كه ايران هم يك آقاي خاص دارد و همانند نمونه فوتبالي خود يعني خوزه مورينيو، با ديسيپلين شخصيتي خود، گاهي شوت هايي مي زند كه از نظر برخي مخالفانش يكباره به دروازه هاي متعارف فرهنگ و سياست كشور خيلي آوانگارد حمله مي كند!
من كه از سال 83 به شكلي جدي بر روي شخصيت آقاي خاص، مطالعه داشته ام يك چيز را متوجه نشدم و آن اين است كه مشايي چرا در سال 84 و يا حتي 88 و در شعار هاي انتخاباتي احمدي نژاد، تئوري كوروشيزه يا هخامنشيزه كردن حكومت را به شكل جدي مطرح نكرد و حالا ناگهان دست در تونل تاريخ كرده و انديشه هاي ملي گرايانه و ناسيوناليزم كوروش را صاف از تاريكخانه تاريخ برداشته و به عنوان يك تئوري حكومتي و مدل سياسي به جامعه معرفي مي كند؟
همه مي دانيم كه مشايي در سالهاي نه چندان دور در سپاه پاسداران مشغول به فعاليت بوده و همين اكنون نيز ذكرهاي او با ماهيت مذهبي، زبان زد خاص و عام است و استخاره هاي وي در مقاطعي رهگشاي دولت براي برون رفت از مشكلات بوده است.حالا چه شده كه مكتب ايراني كه مورد سرزنش بسياري از متعصبين قرار دارد به اين وضوح به عنوان مدل جايگزيم مكتب اسلامي به جامعه مدني ايران معرفي مي شود؟
آيا مشايي فكر مي كند كه مردم مسلمان ايران از مكتب اسلامي و اسلاميت جمهوري خود خسته شده اند و به يك گفتمان جديد نياز دارند؟
كسي كه اين همه به امام زمان (عج)، ارادت دارد چگونه از معادله كوروش پرده برداري ميكند؟آيا اينجا غرب است كه به توان مركز حكومت را از كليسا به كاخ كشاند و سكولار را جايگزين دموكراسي ديني كرد؟البته كه اين معادله نيست بلكه يك نامعادله تمام عيار است كه هنوز هيچ كس از آن نتيجه اي روشن نگرفته است.
خيلي ها منتظر خرداد 1392 هستند تا ببينند كه در ليست انتخاب رياست جمهوري آيا اسفنديار ايراني نامي از خود ثبت كرده است يا خير؟آيا اين همه بحث و جدل براي كانديداتوري خرداد92 است؟آيا مكتب ايراني تئوري و دكترين انتخاباتي است؟چقدر شخص خود مشايي با گذشته اي كه از او سراغ داريم، به كوروش، ملي گرايي و شعار هاي ناسيوناليسمي معتقد است؟آيا كساني كه اين روزها از كوروش و شخصيت محبوب او خرج مي كنند اعتقادي به اصلي ترين شعارهاي وي يعني « عمر شما از زمانی شروع می شود که اختیار سرنوشت خویش را در دست می گیرید .» و « خدايا ما را از دشمن، دروغ و قحطي محفوظ بدار» اعتقادي دارند؟
باييد باخود صادق باشيم اين اصل اول مكتب ايراني اشت.آيا اگر كوروش زنده بود، مكتبي جز اسلام را انتخاب مي كرد؟حتي اگر خوش همان ذوالقرنين باشد ( كه البته اعتقاد داريم هست).
از منظري معتقدم كه شايد و فقط شايد مدل مدودوف – پوتين به شكل مشايي – احمدي نژاد، تكرار شود اما اين روزها بيشتر به اين نتيجه رسيده ام كه احتمالاً مشايي فقط يك سپر سياسي است و در انتها نام هايي چون صالحي ( وزير امورخارجه فعلي ) كه نماينده خاتمي در آژانس انرژي اتمي بود، ثمره هاشمي ( دستيار ارشد احمدي نژاد) و شايد هم لنكراني ( وزير بهداشت دولت نهم ) به عنوان كانديداهاي مورد تائيد احمدي نژاد معرفي شوند.
پس از كش و قوس هاي فراوان بالاخره،طي يك حكم حكومتي از سوي مقام معظم رهبري، صلاحيت رحيم مشائي جهت به عهده گرفتن پست استراتژيك معاونت اولي رياست جمهوري زير سئوال رفت و خود او نيز طي يك نامه، از احمدي نژاد در خواست واگذاري مسئوليت را به فردي ديگر كرد.
خرداد 92 ، قصه مشائي براي همه هميشه روشن مي شود، بايد منتظر بمانيم...

|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در دوشنبه پانزدهم فروردین 1390  |
 گسترش اعدام ها در ایران

با وجود اعتراضات گسترده داخلی و بین المللی، ماشین آدم کشی حکومت اسلامی ایران، با سرعت و بی وفقه قربانی می گیرد.

طبق آمار گزارش 2010 سازمان عفو بین الملل (امنستی) و سازمان حقوق بشر ایران، بالاترین میزان اعدام سالانه در ده سال داشته و حداقل پانصد و چهل و شش تن در سال ۲۰۱۰، در ایران اعدام شده اند.

بعلاوه این که گفته شده است سال گذشته صدها زندانی در زندان مشهد، به طور مخفیانه اعدام شده اند. احتمالا در زندان های دیگر کشور نیز اعدام های مخفیانه صورت می گیرد.

بر اساس گزارش برخی از نهادهای بین المللی مدافع حقوق بشر، ایران هم چنان از پیشتازان اجرای احکام مرگ و از معدود کشورهای صادرکننده حکم اعدام برای نوجوانان، در جهان است.

برای مثال، روز یک شنبه ۱۹ اردیبهشت دادسرای عمومی و انقلاب تهران با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد که پنج نفر به «اتهام مشارکت در بمب گذاری در مراکز دولتی و وابستگی به پژاک» در زندان اوین اعدام شده اند. در این اطلاعیه اعدام شدگان فرزاد کمانگر، علی حیدریان، فرهاد وکیلی، شیرین علم هولی و مهدی اسلامیان معرفی شده بود.

در سال 89، اعدام شماری از شهروندان افغان در ایران به یک جنجال سیاسی و رسانه ای تبدیل شد. پیش از این نیز، هیئتی از نمایندگان مجلس افغانستان، پس از بازگشت از ایران اعلام کرده بود که دست کم سه هزار نفر از افغان های زندانی در ایران به مرگ محکوم شده اند.

پس از انتشار خبر اعدام شمار نامعلومی از پناهجویان افغان به حکم مقامات قضایی ایران، «فقیری»، سخن گوی وزارت امور خارجه افغانستان، در یک کنفرانس خبری در کابل، این اعدام ها را «تکان دهنده» توصیف کرد و چگونگی منصفانه بودن محاکمه اعدام شدگان را قابل بررسی دانست. هم چنین جمعی از مردم افغانستان تظاهرات هایی بر علیه حکومت اسلامی در کابل در اعتراض به این اعدام ها و هم چنین در همبستگی با مبارزات مردم ایران برپا کردند.

یا شنبه نهم بهمن، دادسرای انقلاب تهران اعلام کرد که زهرا بهرامی، زنی با تابعیت های ایرانی و هلندی، سحرگاه همان روز به «جرم نگهداری و فروش مواد مخدر» اعدام شده است. در حالی که زهرا بهرامی، در جریان اعتراضات مردمی سال 88 در تهران دستگیر شده بود.

روز سه شنبه هفتم دی ماه، دادستانی عمومی و انقلاب تهران با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد که علی صارمی و علی اکبر سیادت که به جرم «محاربه» به اعدام محکوم شده بودند، در سحرگاه همان روز در زندان اوین به دار آویخته شده اند.

علی صارمی در این اطلاعیه از جمله به عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران متهم شده بود. اتهام علی اکبر سیادت هم داشتن ارتباط با سرویس اطلاعاتی اسرائیل، مقابله با جمهوری اسلامی و فساد در ارض اعلام شد.

در ماه های پایانی سال و هم زمان با گسترش حرکت های اعتراضی در کشورهای شمال آفریقا و خاورمیانه عربی، شمار اعدام ها در ایران اوج گرفت.

چند سازمان مدافع حقوق بشر از جمله گزارشگران بدون مرز، عفو بین الملل و دیده بان حقوق بشر در اقدامی مشترک از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستند که برای توقف «موج تازه اعدام ها» در ایران فورا اقدام کند.

این نهادهای بین المللی، حکومت اسلامی را به اجرای موارد اعدام های پنهانی و عدم اعلام آمار دقیق اعدام شدگان متهم کردند.

و در آخرین واکنش، بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد در گزارشی که در نیمه اسفند ماه منتشر شد، نگرانی عمیق خود از موارد نقض حقوق بشر در ایران، از جمله افزایش شمار اعدام ها در این کشور، را اعلام کرد.

ایران از لحاظ شمار اعدام ها در مقایسه با دیگر کشورهای جهان، در رده دوم بعد از چین، قرار دارد؛ اگر چه به لحاظ جمعیت، دو کشور را نمی توان با هم مقایسه کرد.

شمار اعدام‌ ها در ایران در ماه‌ های اخیر روند صعودی داشته‌ است که این امر اعتراض و نگرانی نهادهای جهانی را نیز به دنبال داشته‌ است.

سازمان ديده‌ بان حقوق بشر بر اساس گزارش‌ های رسمی، شمار اعدام ‌شدگان در ایران را در ۲۴ روز نخست ماه ژانویه 2011، دست کم ۷۳ نفر اعلام کرده بود.

در همین رابطه سارا لی‌ ويتسون، مدير بخش خاورميانه در سازمان حقوق بشر با بیان این که «مقام‌ های جمهوری اسلامی هيچ گونه احترامی برای جان انسان‌ ها قائل نيستند»، در این باره گفته ‌است: «با ادامه روند جاری مقام‌ های ايران بيش از ۱۰۰۰ زندانی را پیش از پایان سال ۲۰۱۱ به قتل خواهند رساند.»

هم ‌زمان با انتقاد دبیرکل سازمان ملل از وضعیت حقوق‌ بشر در ایران، رییس دیوان عالی کشور، خبر از آن داد که قوه قضائیه «ده روزه حکم اعدام» صادر می‌ کند.

احمد محسنی گرکانی، رییس دیوان عالی کشور، به خبرگزاری حکومتی مهر،گفته است: «احکام قطعی اعدام از سوی دادگاه کیفری در کم تر از 10 روز در دیوان عالی کشور رسیدگی می شود. سه شعبه ویژه، پرونده‌ های مربوط به اشرار، جنایت‌ کاران، متجاوزان، محاربین، سارقان و مجرمان خطرناک را رسیدگی می‌کنند.»

او، با اشاره به دستور آیت ‌الله صادق لاریجانی، رییس قوه‌ قضائیه در این زمینه، اضافه کرده است: «رسیدگی به این پرونده‌ ها بعد از چند ماه هیچ‌ گونه تاثیری در اجتماع ندارد، لذا زمانی اجرای حکم تاثیرگذار است که پرونده به سرعت رسیدگی شده و حکم اجرا شود.»

رییس دیوان عالی کشور، هم چنین «رسیدگی به پرونده هایی که حکم اعدام برای آن ها صادر شده» را  بسیار «آسان» توصیف کرده و درباره اختصاص زمانی کوتاه برای دفاع متهم، نیز گفته است: «دفاع متهم یک ساعت یا چند ساعت است نه بیش تر، چون جرم مجرمان خطرناک به وضوح روشن است.» او، هم چنین اعدام افراد را باعث «آرامش میان مردم» دانسته است.

این سخنان در حالی بیان شد که چند روز پیش، بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل، با ارائه گزارشی از وضعیت حقوق‌ بشر ایران در ژنو، به انتقاد از آن پرداخت. وی در گزارش خود، اعلام کرده بود که «ایران سرکوب مخالفان را شدت بخشیده و بر اعدام زندانیان سیاسی و نوجوانان مجرم و قاچاقچیان مواد مخدر افزوده است.» در گزارش بان کی مون، هم چنین نسبت به اجرای احکامی چون شلاق، قطع عضو و سنگسار زنان و مردان ابراز نگرانی شده بود.

در این گزارش آمده بود: «دبیرکل از گزارش‌ هایی که از افزایش اعدام، قطع عضو، دستگیری‌ ها و بازداشت‌ های خودسرانه، محاکمه‌ های غیرمنصفانه و شکنجه احتمالی و بدرفتاری با فعالان حقوق بشر، وکلا، روزنامه ‌نگاران و فعالان اپوزیسیون حکایت دارد، عمیقا نگران است.»

وی، از حکومت اسلامی خواسته بود که به نمایندگان ویژه حقوق‌ بشر سازمان ملل اجازه دهد که برای بررسی اوضاع به ایران سفر کنند. به گفته او، با وجود درخواست ‌های مکرر سازمان ملل متحد، ایران از سال ۲۰۰۵ به نمایندگان این سازمان، اجازه نداده برای تهیه گزارش‌ های خود به ایران سفر کنند.

مدیر خاورمیانه دیده ‌بان حقوق بشر نیز نگران است که با این آمار، مقام‌ های ایران تا پایان سال ۲۰۱۱ به راحتی بیش از هزار نفر را اعدام ‌کنند.

 

|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در شنبه ششم فروردین 1390  |
 اعتراض جهانی علیه سنگسار سکینه محمدی آشتیانی

در حالی که اعتراض جهانی علیه سنگسار سکینه محمدی آشتیانی در جریان بود، نخست آزادی او را با هدف انحراف افکار عمومی پخش کردند. اما سپس گزارش های حاکی از آزاد شدن مادر دو فرزند محکوم به مرگ از طریق سنگسار را تکذیب کردند.

بامداد جمعه، پرس تی وی حکومت اسلامی ایران، اطلاعیه ای پخش کرد مبنی بر این که خانم آشتیانی در جریان فیلم برداری برای تهیه گزارشی ویژه  به خانه اش برده شده بود، که حاوی اعتراف وی به قتل همسرش با تصاویری از صحنه های جنایت است.

اطلاعیه می گوید: «برخلاف هیاهوی تبلیغاتی رسانه های غربی مبنی براین که سکینه محمدی آشتیانی بعد از اعتراف به قتل آزاد شده است، گروهی از تولیدکنندگان شبکه پرس تی وی، با هماهنگی مقامات قضائی ایران به خانه وی رفتند. برنامه سازان شبکه پرس تی وی با آشتیانی در خانه اش همراه شدند تا بازگفته های وی را در باره صحنه جنایت و جزئیات قتل به تصویر کشند.»

فشارهای بین المللی سبب شد حکومت اسلامی، آشتیانی را سنگسار نکند اما وی هم چنان در زندان است.

 

|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در پنجشنبه بیست و ششم اسفند 1389  |
 کمبود جا درزندانها

غلامحسین اسماعیلی، رییس سازمان زندان‌ های جمهوری اسلامی، در همایش دادستان‌ های عمومی و انقلاب، روز چهارشنبه 1 اسفند 89، گفت: زندان ‌های ایران، برای نگهداری ۸۵ هزار زندانی ظرفیت دارند، اما در حال حاضر تعداد زندانیان به ۲۲۰ هزار نفر رسیده است. اسماعیلی، افزود: «در دوره یک ‌سال و نیمه مسئولیت من، ۵۵ هزار نفر بر تعداد زندانیان سراسر کشور افزوده شده، اما حتی ۵۵ متر هم به فضای زندان‌ ها اضافه نشده است.» 

رییس سازمان زندان ‌ها، اقرار می کند که مجازات ‌ها در بسیاری موارد تناسبی با نوع جرائم عادی ندارد. او، گفت: «در بازدیدهای اخیر ۵۰ تا ۶۰ نمونه را جمع ‌آوری کردیم که مصادیق عینی و دقیقی برای این موضوع هستند. مثلا یک محکوم به پرداخت ۱۰۰ هزار تومان جریمه نقدی ۱۱ ماه در زندان مانده بود. نمونه دیگر زنی بود که به اتهام رابطه نامشروع ۱۰۳ روز در زندان مانده بود و بعد به ۳۰ ضربه شلاق محکوم شد.» بنا به اقرار رییس زندان های حکومت اسلامی، تنها در زندان اوین 600 هزار زندانی نگهداری می شوند.

 

|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در جمعه بیستم اسفند 1389  |
 رشد بی کاری دردولت احمدی نژاد

یکی از عوارض مخرب برنامه ‌های اقتصادی دولت ‌های نهم و دهم احمدی نژاد، افزایش تعداد بی کاران بوده است. بهار امسال، مرکز آمار ایران آمار بی کاران را 6/14 درصد اعلام کرد، خانه کارگر حکومت نیز گفت این رقم درست نیست و ۱۷ درصد ایرانیان آماده کار، بی کار هستند.

در سال ۱۳۸۴ محمود احمدی ‌نژاد هنگامی که مسئولیت دولت را به عهده ‌گرفت، اشتغال‌ زایی را یکی از مهم ترین هدف ‌های دولت خود اعلام کرد. در آن زمان، براساس آمارهای رسمی، تنها ۷ درصد نیروی آماده کار ایران بی کار بود. حتی اگر آمار مرکز آمار ایران را معتبر بدانیم، تعداد بی کاران کشور در دوران احمدی ‌نژاد حداقل به دو برابر رسیده است. 

اما در این زمینه فاجعه بارتر از همه، بی کاری در میان جوانان است. ۷۰ درصد جمعیت ایران را افراد زیر ۳۰ ساله تشکیل می‌ دهند. امسال، برپایه گزارش مرکز آمار، نرخ بی کاری در میان گروه سنی ۱۵ تا ۲۹ ساله به ۲۶ درصد رسید. اخیرا نیز حسن روحانی، اعلام کرده است که بی کاری در میان جوانان به 30 درصد رسیده است. بی کاری جوانان، در هفته‌ های گذشته یکی از مهم ترین عوامل قیام های بزرگ در مصر، تونس، لیبی، یمن و الجزایر بوده است. در همه این کشورها، بین ۲۵ تا ۳۰ درصد جوانان بی کار هستند.

از سوی دیگر، به دلیل این که بسیاری از صنایع کشور ورشکست شده و یا به دلیل نرسیدن مواد خام با ظرفیت کمی کار می کنند و یا این که تعطیل شده اند اما کارگران این بخش از صنایع، یا بی کار شده اند و یا دست مزدهایشان پرداخت نشده و یا این که کارگران هر روز در مقابل کارخانه تعطیل شده تجمع می کنند تا تکلیف شان روشن شود.

برای مثال، نماینده قزوین در مجلس در گفتگو با ایسنا، با انتقاد از بی کاری و مشکلات و گرفتاری‌ های کارگران، فاش کرد که به گفته کارشناسان اقتصادی، فقط ۳۰ درصد صنایع کشور در حال فعالیت است. او، هم چنین از مسئولان اجرایی خواست در قیمت گاز تجدیدنظر کند تا از به وجود آمدن نارضایتی عمومی جلوگیری شود.

این عضو کمیسیون حقوقی قضایی مجلس، با بیان این ادعا که درآمد دولت احمدی‌ نژاد برابر با بودجه ۱۰۰ سال گذشته کشور بوده است، افزود: درآمد دولت فعلی برابر با کل درآمد نفت ۱۰۰ سال گذشته کشور است؛ با این درآمد، ریشه بی کاری باید تا به حال خشکانده می‌ شد و صنعت نباید با چالش روبرو می ‌بود ولی به گفته کارشناسان اقتصادی فقط ۳۰ درصد صنایع کشور در حال فعالیت است.

علیخانی، خطاب به مسئولان از مشکلات و گرفتاری‌ های کارگران سخن گفت و افزود: کارخانه‌ های پوشینه باف، مه نخ و ناز نخ و سایر کارخانجات قزوین با چالش روبرو هستند.

|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در سه شنبه دهم اسفند 1389  |
 حذف سوبسیدهای دولتی

یکی از مهم ترین وقایع سال 89 ایران، حذف سوبسیدهای دولتی بود. بحث اجرای قانون هدف مندکردن یارانه ها، در تمام طول سال رسانه ‌ها و محافل اقتصادی ایران را به خود مشغول کرده بود. در آغاز سال 89، ظاهرا کشمکش دولت و مجلس این بحث را داغ کرد. احمدی‌ نژاد، برای اجرای طرح هدف مندی یارانه‌ ها ۴۰ هزار میلیارد تومان (نزدیک به ۴۰ میلیارد دلار) بودجه درخواست کرده بود، اما مجلس این رقم را به ۲۰ هزار میلیارد تومان کاهش داد.

پس از این که ماه ها کش و قوس و مخفی کاری و وعده و تهدید، سرانجام شامگاه شنبه 27 آذر 1389، محمود احمدی نژاد ضمن حضور در یک برنامه تلویزیونی از آغاز اجرای قانون هدف مند کردن یارانه ها خبر داد. به گفته احمدی نژاد، از ابتدای روز یک شنبه ۲۸ آذر 1389، حامل های انرژی، آب و نان در سراسر ایران با بهای جدید ارائه خواهند شد که جزئیات آن پس از پایان سخنان تلویزیونی او از طریق صدور اطلاعیه اعلام خواهد شد.

هم زمان با اجرای قانون هدف مند کردن یارانه ها از نیمه شب شنبه 27 آذر ماه که به دستور احمدی نژاد آغاز گردید، فضای امنیتی در سطح کشور به شدت تشدید یافت.

نیروهای انتظامی و سپاه پاسداران به صورت کاروان های نظامی در شهرهای کردستان و کرمانشاه اقدام به گشت زنی کرده و فضای کاملا ملیتاریزه را در این مناطق به وجود آوردند. اقدامات مشابهی نیز در سایر شهرهای کشور از جمله اصفهان، شیراز، مشهد، تبریز و… صورت گرفت.

معاون پارلمانی سازمان تبلیغات اسلامی، گفت: ۳۷ هزار مبلغ این سازمان برای شفاف ‌سازی و آماده ‌‌سازی مردم در زمینه آماده‌ سازی مردم برای هدف مندی یارانه ‌ها پیش از آغاز این قانون به استان ‌های مختلف کشور اعزام شدند.

در گام نخست اجرای این قانون، هر لیتر بنزین سهمیه‌ ای به قیمت ۴۰۰ تومان و هر لیتر بنزین آزاد به قیمت ۷۰۰ تومان به فروش رسید. از سوی دیگر، قیمت هر لیتر گازوئیل سهمیه ‌ای تا ۱۵۰ تومان بالا رفت و هم چنین قیمت گازوئیل غیر سهمیه‌ ای نیز به لیتری ۳۵۰ تومان رسید.

خبرگزاری حکومتی مهر نیز نوشت: از این پس هر قرص نان لواش که تاکنون ۳۰ تومان به فروش می‌ رسید به ۷۵ تومان و قیمت نان بربری نیز به ۳۱۰ تومان خواهد رسید. قیمت آرد نیز از ۷۵ ریال در هر کیلوگرم به ۲۷۰ تا ۳۰۰ تومان در هر کیلو افزایش می ‌یابد.

حذف سوبسیدهای دولتی در بسیاری از کشورها، چندین دهه است که با طرح ها، توصیه ها و تشویق های نهادهای بین المللی سرمایه داری، به ویژه صندوق بین المللی پول در جریان است. توصیه صندوق بین المللی پول و بانک جهانی که قبلا در بسیاری از کشورهای در حال توسعه چون کشورهای آمریکای لاتین و ترکیه و غیره متحقق شده است چیزی جز بسترسازی مناسب تر برای سرمایه گذاری و برآورد کردن خواست های سرمایه داران چیز دیگری نبوده است. صندوق بین المللی پول، در استای گسترش سیستم سرمایه داری و بازار آزاد به دولت های کشورهای در حال توسعه و پیرامونی توصیه می کند دست مزد کارگران را منجمد کنند؛ کارگران مازاد را اخراج نمایند؛ صنایعی که فرسوده شده اند و سوددهی ندارند تعطیل کنند و صد البته که باید دست سرمایه داران را برای تعیین قیمت اجناس و کالاهای خود باز بگذارند تا از وام های این صندوق بهره مند شوند.

اخیرا مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، می گوید بر اساس یک نظرسنجی که انجام داده است، 5/45 درصد از پاسخ ‌دهندگان معتقدند که اجرای قانون هدف مندی یارانه ‌ها موجب افزایش نارضایتی عمومی خواهد شد.

این نظرسنجی که در مورد «وضعیت عمومی جامعه و عملکرد نهادهای حکومتی» بوده است، نشان می دهد که 4/57 درصد از پاسخ گویان معتقدند که اجرای طرح هدف مندی یارانه‌ ها موجب افزایش قیمت‌ ها و تورم خواهد شد.

مرکز پژوهش های مجلس می گوید که در نقطه مقابل، 8/26 درصد معتقدند که این مساله موجب بروز نارضایتی نخواهد شد.

مرکز پژوهش های مجلس می گوید که این نظرسنجی در آبان و آذرماه سال ۱۳۸۹ در ۳۰ مرکز استانی و میان بیش از ۱۷ هزار نفر انجام شده است.

 

|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در یکشنبه یکم اسفند 1389  |
 خانواده زندانیان

در خواست خانواده زندانیان رجایی شهر کرج از کمیسر عالی حقوق بشر برای بررسی وضعیت زندانیان

به دست رهبران طیف سکولار-دمکرات ایران و جنبش سبز‏ در در تاریخ چهارشنبه, دسامبر 15, 2010‏ و ساعت 03:11 بعد از ظهر‏ ·‏

مسیح علی نژاد

 

 

جرس: خانواده جمعی از روزنامه نگاران و فعالان سیاسی زندان رجایی شهر کرج طی نامه ای به کمیسر عالی حقوق بشر خواستار دیدار و گفتگوی مستقیم و بدون واسطه خانم پیلار با این زندانیان شدند.

 

به گزارش جرس متن این نامه  در  نشستی ت

در خواست خانواده زندانیان رجایی شهر کرج از کمیسر عالی حقوق بشر برای بررسی وضعیت زندانیان

به دست رهبران طیف سکولار-دمکرات ایران و جنبش سبز‏ در در تاریخ چهارشنبه, دسامبر 15, 2010‏ و ساعت 03:11 بعد از ظهر‏ ·‏

مسیح علی نژاد

 

 

جرس: خانواده جمعی از روزنامه نگاران و فعالان سیاسی زندان رجایی شهر کرج طی نامه ای به کمیسر عالی حقوق بشر خواستار دیدار و گفتگوی مستقیم و بدون واسطه خانم پیلار با این زندانیان شدند.

 

به گزارش جرس متن این نامه  در  نشستی تحت عنوان "روزنامه نگاری در ایران"، که روز سه شنبه ۱٤ دسامبر در مدرسۀ مطالعات شرقی آفریقایی دانشگاه لندن ( سواز) برگزار شد برای حاضران در جلسه قرائت شد.

 

خانواده‌های عیسی سحرخیز، احمد زیدآبادی، مسعود باستانی، مهدی محمودیان، منصور اسانلو، حشمت‌الله طبرزدی، مجید توکلی، رضا رفیعی فروشانی، رسول بداغی، کوهیار گودرزی از جمله کسانی هستند که از طریق این نامه خواستار بررسی ویژه کمیسر عالی حقوق بشر نسبت به وضعیت زندانیان رجایی شهر کرج شدند... این در حالیست که همسر باستانی و زیدآبادی در گفتگو با جرس درخواست رسیدگی مجامع بین المللی به و ضعیت زندانیان تبعیدی ایران کرده اند.

 

همسر مسعود باستانی:  مجامع بین المللی به وضعیت زندانیان تبعیدی ایران رسیدگی کنند 

 

مهسا امر آبادی، همسر مسعود باستانی روزنامه نگاری که پس از حوادث انتخابات دستگیر شده و تاکنون  نزدیک به یک سال و نیم بدون حتی یک روز مرخصی در زندان رجایی شهر کرج به سر می برد به جرس گفت:  انتقال برخی از روزنامه نگاران و فعالان سیاسی  از اوین به زندان رجایی شهر کرج در واقع به این منظور صورت می گیرد که این زندانیان فراموش شوند تا آنجا که خود این دربندان نیز از زندان رجایی شهر به عنوان« دیار فراموش شدگان» یاد می کنند.

 

خانم امرآبادی که خود نیز پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران، چندین ماه زندانی بوده است می گوید:  شاید مجامع حقوق بشری و سازمان های بین المللی تصور شان این است که زندانیان سیاسی و روزنامه نگاران دربند فقط در اوین به سر می برند و اگر دیداری هم قرار باشد صورت بگیرد احیانا فقط به بازدید از اوین خلاصه می شود که اگر چه این هم یکی از خواسته های ماست و مورد تقدیر است اما به هر  حال خواسته دیگر ما این است که مجامع حقوق بشری نسبت  به وضیعت زندانیانی که به زندان رجایی شهر کرج و زندان های دیگر در شهرستانی کوچک منتقل شدند حساسیت نشان دهند.

 

وی تاکید کرد: اگر نماینده هایی از سازمان ملل قصد سفر به ایران و بررسی وضعیت حقوق بشر را دارند باید بدانند که بسیاری از زندانیان سیاسی حوادث بعد از انتخابات به شهرهایی تبعید شده اند که وضیعت شان بسیار تاسف بار است لذا اگر چه ما در نامه مان به وضیعت زندانیان رجایی شهر اشاره کرده ایم، اما به نظرم  حتی دیدار مجامع حقوق بشری با زندانیانی که به زندان های بهبهان و اهواز و شهرهای دیگر تبعید شده اند، واجب تر است.

 

همسر مسعود باستانی معتقد است:  علاوه بر اینکه زندان اوین هم مشکلات زیادی دارد اما وضعیت زندانیانی که  به شهرستانی کوچکی مثل اهواز و بهبهان تبعید شده اند، واقعا  سخت است و باید کسانی این وضعیت را رسیدگی کنند.

 

لذا امیدواریم صدای ما به گوش مراجع بزرگتر برسد و به وضیعت این زندانیان رسیدگی شود.

 

 

 

همسر زید آبادی: هیچ مرجعی در ایران صدای مظلومیت ما را نشنید، مراجع بین المللی کاری  بکنند

 

مهدیه محمدی همسر احمد زید آبادی نامه به کمیسر عالی حقوق بشر را به نوعی واکنش خانواده های زندانیان به درخواست های بی پاسخ مانده این خانواده های در داخل ایران می داند و می گوید: اگر مجامع حقوق بشری پیگیر وضیعت حقوق بشر هستند، خب ما هم بشر هستیم  که در ایران درمانده ایم و واقعا نمی دانیم چه باید بکنیم.

 

خانم محمدی  با بیان این نکته که «ما هرچه به مراجع داخلی  ایران  مراجعه کرده ایم کسی پاسخ ما را نداده است»، تصریح کرد: ما نمی دانیم چگونه باید بگوییم که همسران  ما بی گناه هستند، یعنی حتی از لحاظ قانون جمهوری اسلامی هم بیگناه هستند.

 

وی ادامه داد:  به ما می گویند این زندانیان «امنیتی» هستند، ما نمی دانیم اقدام علیه امنیت ملی چگونه از طریق روزنامه نگاری رخ می دهد؟ ولی واقعا در داخل ایران به هر مرجعی که به فکرمان رسید برای دادخواهی مراجعه کردیم ولی کسی صدای مظلومیت ما را نمی شنود.

 

خانم محمدی با تاکید بر اینکه صدای خانواده های زندانیان به هیچ جایی نمی رسد گفت:  برای همین ما فکر کردیم خانم پیلار وقتی می خواهد به ایران بیاید،  طبیعتا حتما باید صدای ما را بشنوند، وگرنه صدای حکومت را آن سوی مرزها می شنوند، آقای  محمد جواد لاریجانی می رود در خارج از ایران رسما حرف هایش را می زند، در صدا و سیمای جمهوری اسلامی دیدگاهش را مطرح می کند، ولی این ماییم که صدایمان به جایی نمی رسد، چطور ما باید ثابت کنیم که خانواده های ما بیگناه هستند و یک سال و نیم بی دلیل هم در زندان هستند،

 

 ما واقعا از مجامع بین المللی می خواهیم که رسیدگی کنند تا مشخص شود که آیا واقعا حق خانواده های ما این است که در زندان باشند یا اینکه باید در زندان باشند.

 

 

 

نامه خانواده های زندانیان رجایی شهر کرج به کمیسر عالی حقوق بشر   

 

متن کامل نامه خانواده های زندانیان رجایی شهر کرج در پی می آید:

 

سرکار خانم پیلار

کمیسر عالی حقوق بشر

با سلام و آرزوی بهروزی برای شما

 

بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد بار دیگر احتمال و زمینه‌های سفر شما به تهران را قوت بخشیده است.

 

ما خانواده‌های تعدادی از زندانیان سیاسی و روزنامه‌نگاران زندانی حوادث پس از انتخابات سال 88 که در حال حاضر از زندان اوین به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شده‌اند صمیمانه آرزو می‌کنیم تا در پی این سفر فرصت دیدار و گفتگوی مستقیم و بدون واسطه اغلب زندانیان سیاسی از جمله عزیزان ما با شما فراهم شود.

 

همانطور که چندی پیش هم در نامه‌ای به آقای «بان‌کی‌مون» دبیرکل محترم سازمان ملل متحد تاکید کرده‌ایم به شما هم می‌گوییم که همسران، پدران و فرزندان ما در شرایطی نامساعد و همراه با اعمال فشار و تهدیدهای مختلف بازداشت، بازجویی و محاکمه شده‌اند و پس از صدور احکام سنگین حبس‌های طولانی به دلایل نامعلوم از زندان اوین به زندان رجایی‌شهر تبعید شده‌اند تا شاید در حاشیه قرار گرفته و توجه کمتری به سوی آنان جلب گردد.

 

از شما نیز انتظار داریم تا نسبت به عدم رعایت حقوق قانون و شهروندی و استانداردهای حقوق بشری درباره این زندانیان حساسیت نشان دهید.

 

در پایان از شما تقاضا می‌کنیم تا با دقت و جسارت کامل به ایران سفر کنید و بدانید که زندانیان سیاسی در همه جای ایران هستند، پس به دنبال شرایطی باشید تا بدون هیچ‌گونه دخالت یا نظارت دولتی امکان ملاقات و گفت‌وگو با همه زندانیان سیاسی از جمله تبعیدشدگان و خانواده‌های آنان که شاهد و قربانی عدم رعایت حقوق بشر در ایران هستند برایتان فراهم شود.

 

با سپاس

 

· ديدگاه · اشتراک‌گذاری

  • حت عنوان "روزنامه نگاری در ایران"، که روز سه شنبه ۱٤ دسامبر در مدرسۀ مطالعات شرقی آفریقایی دانشگاه لندن ( سواز) برگزار شد برای حاضران در جلسه قرائت شد.

 

خانواده‌های عیسی سحرخیز، احمد زیدآبادی، مسعود باستانی، مهدی محمودیان، منصور اسانلو، حشمت‌الله طبرزدی، مجید توکلی، رضا رفیعی فروشانی، رسول بداغی، کوهیار گودرزی از جمله کسانی هستند که از طریق این نامه خواستار بررسی ویژه کمیسر عالی حقوق بشر نسبت به وضعیت زندانیان رجایی شهر کرج شدند... این در حالیست که همسر باستانی و زیدآبادی در گفتگو با جرس درخواست رسیدگی مجامع بین المللی به و ضعیت زندانیان تبعیدی ایران کرده اند.

 

همسر مسعود باستانی:  مجامع بین المللی به وضعیت زندانیان تبعیدی ایران رسیدگی کنند 

 

مهسا امر آبادی، همسر مسعود باستانی روزنامه نگاری که پس از حوادث انتخابات دستگیر شده و تاکنون  نزدیک به یک سال و نیم بدون حتی یک روز مرخصی در زندان رجایی شهر کرج به سر می برد به جرس گفت:  انتقال برخی از روزنامه نگاران و فعالان سیاسی  از اوین به زندان رجایی شهر کرج در واقع به این منظور صورت می گیرد که این زندانیان فراموش شوند تا آنجا که خود این دربندان نیز از زندان رجایی شهر به عنوان« دیار فراموش شدگان» یاد می کنند.

 

خانم امرآبادی که خود نیز پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران، چندین ماه زندانی بوده است می گوید:  شاید مجامع حقوق بشری و سازمان های بین المللی تصور شان این است که زندانیان سیاسی و روزنامه نگاران دربند فقط در اوین به سر می برند و اگر دیداری هم قرار باشد صورت بگیرد احیانا فقط به بازدید از اوین خلاصه می شود که اگر چه این هم یکی از خواسته های ماست و مورد تقدیر است اما به هر  حال خواسته دیگر ما این است که مجامع حقوق بشری نسبت  به وضیعت زندانیانی که به زندان رجایی شهر کرج و زندان های دیگر در شهرستانی کوچک منتقل شدند حساسیت نشان دهند.

 

وی تاکید کرد: اگر نماینده هایی از سازمان ملل قصد سفر به ایران و بررسی وضعیت حقوق بشر را دارند باید بدانند که بسیاری از زندانیان سیاسی حوادث بعد از انتخابات به شهرهایی تبعید شده اند که وضیعت شان بسیار تاسف بار است لذا اگر چه ما در نامه مان به وضیعت زندانیان رجایی شهر اشاره کرده ایم، اما به نظرم  حتی دیدار مجامع حقوق بشری با زندانیانی که به زندان های بهبهان و اهواز و شهرهای دیگر تبعید شده اند، واجب تر است.

 

همسر مسعود باستانی معتقد است:  علاوه بر اینکه زندان اوین هم مشکلات زیادی دارد اما وضعیت زندانیانی که  به شهرستانی کوچکی مثل اهواز و بهبهان تبعید شده اند، واقعا  سخت است و باید کسانی این وضعیت را رسیدگی کنند.

 

لذا امیدواریم صدای ما به گوش مراجع بزرگتر برسد و به وضیعت این زندانیان رسیدگی شود.

 

 

 

همسر زید آبادی: هیچ مرجعی در ایران صدای مظلومیت ما را نشنید، مراجع بین المللی کاری  بکنند

 

مهدیه محمدی همسر احمد زید آبادی نامه به کمیسر عالی حقوق بشر را به نوعی واکنش خانواده های زندانیان به درخواست های بی پاسخ مانده این خانواده های در داخل ایران می داند و می گوید: اگر مجامع حقوق بشری پیگیر وضیعت حقوق بشر هستند، خب ما هم بشر هستیم  که در ایران درمانده ایم و واقعا نمی دانیم چه باید بکنیم.

 

خانم محمدی  با بیان این نکته که «ما هرچه به مراجع داخلی  ایران  مراجعه کرده ایم کسی پاسخ ما را نداده است»، تصریح کرد: ما نمی دانیم چگونه باید بگوییم که همسران  ما بی گناه هستند، یعنی حتی از لحاظ قانون جمهوری اسلامی هم بیگناه هستند.

 

وی ادامه داد:  به ما می گویند این زندانیان «امنیتی» هستند، ما نمی دانیم اقدام علیه امنیت ملی چگونه از طریق روزنامه نگاری رخ می دهد؟ ولی واقعا در داخل ایران به هر مرجعی که به فکرمان رسید برای دادخواهی مراجعه کردیم ولی کسی صدای مظلومیت ما را نمی شنود.

 

خانم محمدی با تاکید بر اینکه صدای خانواده های زندانیان به هیچ جایی نمی رسد گفت:  برای همین ما فکر کردیم خانم پیلار وقتی می خواهد به ایران بیاید،  طبیعتا حتما باید صدای ما را بشنوند، وگرنه صدای حکومت را آن سوی مرزها می شنوند، آقای  محمد جواد لاریجانی می رود در خارج از ایران رسما حرف هایش را می زند، در صدا و سیمای جمهوری اسلامی دیدگاهش را مطرح می کند، ولی این ماییم که صدایمان به جایی نمی رسد، چطور ما باید ثابت کنیم که خانواده های ما بیگناه هستند و یک سال و نیم بی دلیل هم در زندان هستند،

 

 ما واقعا از مجامع بین المللی می خواهیم که رسیدگی کنند تا مشخص شود که آیا واقعا حق خانواده های ما این است که در زندان باشند یا اینکه باید در زندان باشند.

 

 

 

نامه خانواده های زندانیان رجایی شهر کرج به کمیسر عالی حقوق بشر   

 

متن کامل نامه خانواده های زندانیان رجایی شهر کرج در پی می آید:

 

سرکار خانم پیلار

کمیسر عالی حقوق بشر

با سلام و آرزوی بهروزی برای شما

 

بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد بار دیگر احتمال و زمینه‌های سفر شما به تهران را قوت بخشیده است.

 

ما خانواده‌های تعدادی از زندانیان سیاسی و روزنامه‌نگاران زندانی حوادث پس از انتخابات سال 88 که در حال حاضر از زندان اوین به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شده‌اند صمیمانه آرزو می‌کنیم تا در پی این سفر فرصت دیدار و گفتگوی مستقیم و بدون واسطه اغلب زندانیان سیاسی از جمله عزیزان ما با شما فراهم شود.

 

همانطور که چندی پیش هم در نامه‌ای به آقای «بان‌کی‌مون» دبیرکل محترم سازمان ملل متحد تاکید کرده‌ایم به شما هم می‌گوییم که همسران، پدران و فرزندان ما در شرایطی نامساعد و همراه با اعمال فشار و تهدیدهای مختلف بازداشت، بازجویی و محاکمه شده‌اند و پس از صدور احکام سنگین حبس‌های طولانی به دلایل نامعلوم از زندان اوین به زندان رجایی‌شهر تبعید شده‌اند تا شاید در حاشیه قرار گرفته و توجه کمتری به سوی آنان جلب گردد.

 

از شما نیز انتظار داریم تا نسبت به عدم رعایت حقوق قانون و شهروندی و استانداردهای حقوق بشری درباره این زندانیان حساسیت نشان دهید.

 

در پایان از شما تقاضا می‌کنیم تا با دقت و جسارت کامل به ایران سفر کنید و بدانید که زندانیان سیاسی در همه جای ایران هستند، پس به دنبال شرایطی باشید تا بدون هیچ‌گونه دخالت یا نظارت دولتی امکان ملاقات و گفت‌وگو با همه زندانیان سیاسی از جمله تبعیدشدگان و خانواده‌های آنان که شاهد و قربانی عدم رعایت حقوق بشر در ایران هستند برایتان فراهم شود.

 

با سپاس

 

· ديدگاه · اشتراک‌گذاری
|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در دوشنبه یازدهم بهمن 1389  |
 گسترش فساد اقتصادی در حکومت اسلامی

حکومت اسلامی ایران، یکی از فاسدترین حکومت های جهان است به طوری که حتی برخی از چهره های شاخص اصولگرایان نیز به این مساله اذعان دارند. اخیرا الیاس نادران، از نمایندگان مجلس از جناح اصولگرا، گفته است: «هفت نفر در ایران معوقات بانکی ۱۵۰۰ میلیارد تومانی دارند.»

این نماینده، پس از قرائت گزارش کمیسیون اقتصادی مجلس در مورد مطالبات شبکه بانکی کشور، این گزارش را فاقد شفافیت و کارشناسی لازم دانست و خواستار اعلام اسامی «هفت نفری» شد که «معوقات ۱۵۰۰ میلیارد تومانی» به سیستم بانکی دارند.

الیاس نادران، پس از قرائت این گزارش در مجلس گفت که «از مجموع معوقات بانکی، هفت میلیون نفر بدهی ‌هایشان حدود یک و نیم میلیون تومان است» و «۹ پرونده وجود دارد» که «هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان بدهی به سیستم بانکی» دارند که «تنها معوقات دو پرونده وصول شده است.»

او، افزود: «باید این گزارش اعلام می کرد که هفت نفر باقی مانده چه کسانی هستند و چرا بدهی ‌های خود را نمی ‌پردازند.»

گفته می شود که بدهی های معوقه به بانک ها از زمان روی کار آمدن احمدی نژاد، از ۷ ميليارد به ۴۰ ميليارد دلار افزايش پيدا کرده است و علت عمده اين وضع تحميل پرداخت وام های فرمايشی از سوی دولت به پروژه هايی بود که به گفته مجلس نزديک به نيمی از اين پروژه ها اساسا وجود خارجی نداشتند.

مدت هاست که نمایندگان شاخص اصول گرا چون نادران، توکلی و… فریاد می زنند که رحیمی معاون اول رییس جمهوری در راس یک باند بزرگ دست به اختلاس کلانی زده است. اما احمدی نژاد، هم چنان از او دفاع می کند. هم چنین به نظر می رسد رهبر نیز فعلا از او دفاع می کند و به گفته رییس قوه قضائیه، «او برای محاکمه مقامات حکومتی فقط از رهبر دستور» می گیرد.

روز 29 آذر 1389، محسنی اژه ای وجود پرونده رحیمی در دستگاه قضا را تایید کرده و گفته بود که وی به عنوان متهم باید در دادگاه حاضر شود. دو روز بعد رحیمی، خبر داد با برگزاری یک کنفرانس مطبوعاتی از خود دفاع کند اما به دلایل نا علومی این نشست خبری لغو شد.

الیاس نادران، نماینده اصول گرای مجلس، شامگاه پنج شنبه، ۱۶ دی ماه 89، در برنامه تلویزیونی «دیروز، امروز، فردا»، عدم رسیدگی به پرونده محمدرضا رحیمی در دادگاه را مورد انتقاد قرار داد.

به دنبال این اظهارات، محمود احمدی نژاد روز دوشنبه 2 دی ماه، تهمت زدن به یک فرد در یک برنامه زنده تلویزیونی، آن هم از جانب «فردی که خودش متخلف است» را نادرست دانست. در حالی که خودش استاد پرونده سازی و تهمت زنی است.

حکومت اسلامی ایران، همواره در زمینه فساد مالی و اقتصادی جزو دولت های به اصطلاح «غیرشفاف» و «فاسد» جهان محسوب شده است. به گفته کارشناسان و با استناد به گزارش های نهادها و سازمان های بین المللی، شاخص های فساد اقتصادی و مالی در ایران، به ویژه پس از روی کار آمدن دولت «مهرورز» و «امام زمانی» محمود احمدی نژاد در سال ۱۳۸۴ تاکنون افزایش بیش تری یافته است.

«سازمان بین ‌المللی شفافیت» که در خصوص فساد سیاسی و اقتصادی در جهان تحقیق می کند، در پانزدهمین گزارش سالانه خود در خصوص فساد اقتصادی در دنیا که هفته گذشته منتشر شد، ایران را در بین ۱۷۸ کشور جهان در رتبه ۱۴۶ قرار داده است.

سازمان شفافیت جهانی Transparency International که مقر آن در شهر برلین است، گزارش سالانه‌ ۲۰۱۰ خود را در ۲۶ اکتبر انتشار داد. در گزارش این سازمان که وظیفه اش افشای فساد و مبارزه با آن در سطح جهان است، گفته می شود ایران و کشورهای همسایه آن، به لحاظ رشوه و فساد مالی در بدترین وضعیت قرار دارند.

بر پایه گزارش «سازمان بین المللی شفافیت»، شاخص فساد اقتصادی در ایران ۲/۲ است. ایران از این نظر هم سطح کشورهایی نظیر هاییتی، لیبی و کامرون است و وضعیت فساد در آن حتی از پاکستان هم بدتر است.

به گزارش سالانه‌ «سازمان غیردولتی شفافیت بین المللی»، ایران با کسب رتبه 146، یکی از فاسدترین دستگاه های اداری و مالی جهان را دارد.

سازمان شفافیت جهانی، که یک سازمان بین المللی و غیردولتی است، یکصد شعبه در مناطق مختلف جهان دارد و برای مقابله با فساد و رشوه خواری به دولت ها کمک می کند. کارشناسان این سازمان، به سازمان ملل و اتحادیه اروپا نیز در امر مبارزه علیه فساد مالی یاری می رسانند.

مسئولان حکومت اسلامی، در سال های گذشته به گزارش های این نهاد غیردولتی حساسیت نشان داده اند. مصطفی پورمحمدی، رییس سازمان بازرسی کل کشور، سال گذشته در واکنش به گزارش سازمان شفافیت بین المللی گفته بود: «این رتبه ای که به ما دادند کاملا ظالمانه، ناصحیح، جانبدارانه و کاملا سیاسی است و در چند روز اخیر هم به مقامات این سازمان اعتراض کردیم.»

در حالی که مصطفی پورمحمدی، رییس سازمان بازرسی کل کشور، روز چهارشنبه ۵ آبان 1389 – 27 اکتبر 2010، در دانشگاه امیرکبیر تهران درباره روند مبارزه با مفاسد اقتصادی، چنین اقرار می کند: «در خصوص پرونده های مهم، برخی از آن ها در شورای عالی امنيت رسيدگی و نظر رهبری پرسيده شده و با توجه به مصلحت ها و ملاحظات، برخی پرونده ها ديرتر رسيدگی می ‌شود.»

به گزارش خبرگزاری «خانه ملت»، نشست علنی روز سه‌ شنبه 24 اسفند 89 مجلس شورای اسلامی، گزارش کمیسیون انرژی از عملکرد 9 ماهه وزارت نفت بر اساس بند چهارم قانون بودجه سال 89 قرائت شد. در این گزارش که عماد حسینی سخن گوی کمیسیون انرژی مجلس، در آغاز نشست علنی امروز قرائت کرد، مواردی از تخلف و انحراف از قانون بودجه سال 89 در عملکرد 9 ماهه وزارت نفت به اطلاع نمایندگان رسید.

بر اساس این گزارش، وزارت نفت موظف بوده است 11 میلیارد و 228 میلیون دلار از بابت مازاد درآمدهای حاصل از فروش نفت خام در 9 ماه نخست امسال به حساب ذخیره ارزی واریز کند که از این کار خودداری کرده است.

نمایندگان با 167 رای موافق، 2 رای مخالف و 23 رای ممتنع از مجموع 225 نماینده حاضر در صحن نظر موافق خود را درباره تخلفات وزارت نفت براساس گزارش کمیسیون انرژی اعلام کردند.

کميسيون انرژی مجلس، پس از بررسی گزارش عملکرد ۹ ماهه وزارت نفت، تخلفات این وزارتخانه محمود احمدی‌ نژاد را برای رسیدگی به قوه قضائيه فرستاد.

|+| نوشته شده توسط حمیرا حسینی یگانه در شنبه دوم بهمن 1389  |
 
 
بالا